insanlardan ne kadar tiksiniyorum anlatamam. iki yüzlülüğü çok şükela bi şekilde tanımlayacak kıvama geldim. önden gülüp arkadan vurmaları da gördüm ya gam yemem gayri göçsem bu diyarlardan. en nefret ettiğim insan modelidir bu esasında. ama bilemiyorsun işte. kim böyle kim değil akıl erdiremiyorsun ki, alem ırıspı olmuş..
ya ben anlamıyorum arkadaş, kimin tavuğuna kışşt dedim veyahut kimin tekerine çomak soktum? he? e) hiçbirisi. ee iyi de gülüm, iyi de bebeem neden lan neden? aklımı beynimi kemiriyorum 2 gündür. inancımın pek kuvvetli olmadığını göz önünde bulundurursak, diyorum ki birinin canını fena yakmış olmalıyım. secret'a göre o kadar çok isteyecek ki canımın yanmasını, işte na bu kadar. o değil de nettim abi ben?
ya bi de şu var. bazı şeyler iyi olmadı değil. yani lanet mi etsem, teşekkür mü etsem bilemiyorum bazen. öyle ki bir toparlanma sürecine girmiş bulunmaktayım. etrafımda fırıl fırıl dönen topları yuvarlıyorum teker teker. var mı eşlik etmek isteyeeen? heey!
kim kiminle nerede tandanslı abukluklar ergenlikte kaldı sanırdım, cehaleti es geçmişim yanılmışım. cahil insanla uğraşmak zor abi. harbi zor. anaya, babaya bahsetmezken olan bitenden bir cahili muhattap almış olmanın haklı salaklığıyla boğuşuyorum şu an. nefretim de cidden fenadır. can yakarım. ama yapamıyorum. tüm kozları vermişim anasınısatiyim. ne demiş atalarımız, "keser döner sap döner, gün gelir hesap döner."
o sebepten, zaman kolluyorum. intikam soğuk, yemek bilmemne. hep aynı terane biliniyor zaten. ama zamanında yiyeceksin ki anlamı olsun, zamanında yiyeceksin ki tat versin, haz versin. çok dolmuşum yahu...
ah bu ben kendimi...
0 yorum:
Yorum Gönder